Deze column verscheen in de krant: Op’e Skille editie 7 april 2026

Nederlandse vertaling:
Uit de coachpraktijk
BlijMoedig Coaching in Franeker creëert ruimte om stil te staan en (opnieuw) helder te krijgen wat bij jou past. Op een praktische en effectieve manier leer je (beter) luisteren naar wat je zelf voelt, zodat je keuzes kunt maken die passen bij jouw unieke leven. Zo gezond mogelijk.
Ine Bakker woont in een klein dorp en geniet van het leven op het platteland. Ze legt graag de relatie tussen taal en emoties. Ze vertelt af en toe over haar werk en wat ze daarin tegenkomt.
Sterk, maar niet van steen
In Friesland leren we al vroeg om de schouders eronder te zetten. Het werk roept, de dieren moeten gevoerd worden en de agenda zit vol. Tijd wacht niet. We doen wat gedaan moet worden en klagen niet te veel. Sterk zijn lijkt hier bijna een vereiste.
Maar wat is sterk? Sterk zijn is iets anders dan niets voelen. Als emotiecoach zie ik vaak mensen die alles dragen. Ze zijn de steunpilaar van het gezin, het bedrijf of het dorp. En vaak van allemaal tegelijk. Anderen kunnen op hen bouwen. Maar wie vangt hen op als het even te veel wordt? Ook dan lopen ze vaak gewoon door. “De kop ervoor”, zeggen we dan.
Kortom, wij hebben in Friesland een grote liefde voor nuchterheid. Het motto “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” helpt ons ver te komen. Tegelijkertijd kan die houding ervoor zorgen dat we onze gevoelens aan de kant schuiven. Zorgen worden verwerkt met nog meer werk. Verdriet voelen we pas als we alleen zijn. Boosheid mag er vaak niet zijn en wordt ingeslikt.
“Het gaat wel weer over”, wordt er dan gezegd. Soms is dat genoeg, maar in onze emoties zit ook veel informatie. Emoties vertellen ons waar een grens ligt, wat ons pijn doet of wat ons dierbaar is. Wie altijd maar doorgaat, raakt het contact met zichzelf langzaam kwijt. Het lichaam geeft dan vaak als eerste een signaal: slecht slapen, een kort lontje hebben, moe zijn zonder duidelijke reden. Ondertussen wil het hoofd maar door, door, door.
Het kan helpen om er eens anders naar te kijken. Sterk zijn is mooi. Maar we zijn niet van steen. Het vraagt moed om aan te geven wanneer het niet goed gaat. Soms is het juist sterk om toe te geven dat je niet alles kunt dragen. Dat je hulp nodig hebt. Misschien ligt de echte kracht niet in alles alleen doen, maar in het delen. Een moment van eerlijk zijn naar jezelf en de ander. Een gesprek aan de keukentafel. Een wandeling met iemand die luistert. Het mooie van je uiten is dat het direct verlichting geeft.
En voor wie het uiten moeilijk vindt: er zijn meerdere manieren en het is te oefenen. Daar help ik mensen graag bij. Tot slot: voor je gezondheid is het beter om het ongemak van jezelf uiten aan te gaan dan alles steeds maar in te slikken.
Ik sluit af met een mooie Friese emotie als thema voor een volgende column: FERROMME (vrij vertaald: verruimd, opgelucht, ruim van hart).
Ben je nieuwsgierig naar coachingstrajecten, kijk dan eens op www.studioblijmoedig.nl.
